الجمعة، 17 سبتمبر 2021
غزل خوشبويي
پرون دي ورېدله له اوربله خوشبویي
دښار په هر وګړي دې ویشله خوشبویي
نور نسته ضرورت دلته دعطرو د دکان
چا واخیسته له تا او چا له ګله خوشبویي
زه ناست وم له هوا را وریدله خوشبویي
پر سر مي وه ولاړه شنه سنځله خوشبویي
دا څه لونګ لونګ لفظونه چا سره پییلي
خوره یې شوه محفل ته له غزله خوشبویي
منم چي (حلمیار) لري ګلاب غوندي خوشبو
زه هم لکه سورسانده لرم خپله خوشبویي
حمدالله حلمیا
الاشتراك في:
تعليقات الرسالة (Atom)
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق